~ Didy's world ~[Super Junior]

กลับมาแล้วววว จริงๆกลับมาถึงตั้งแต่ เช้าวันอังคารแล้ว แต่พอลงเครื่องที่เชียงใหม่ตอน 8 โมงเช้าปุ๊ป ก็มีงานเข้ามาให้เคลียร์ทันที ตอนวันอังคารที่กลับมาถึงนี่เรียกได้ว่าหมดสภาพ ทำงานรับโทรศัทพ์ สลับกับหลับ ทำอย่างนั้นอยู่ทั้งวัน และยังคงลากยาวมาถึงวันนี้ เป็นอาการเพลียขั้นกลางๆของดี้ -*- แบบว่า เพลีย กินอะไรไม่ลง อยากอาเจียน ใจสั่น เดี๋ยวตัวร้อน เดี๋ยวตัวเย็น เดี๋ยวง่วง เดี๋ยวปวดหัว โอยยย จะบ้าตาย แต่วันนี้ก็ดีขึ้นเยอะละ ถึงได้มานั่งเขียนไดอยู่ตรงนี้ได้อ่ะนะ เพิ่งหลับตื่นขึ้นมา

เอาล่ะพล่ามเรื่องตัวเองพอหอมปากหอมคอ มาเข้าเรื่องแฟนมีตติ้งที่คาดว่าใครๆก็อยากฟังกันดีกว่า การเดินทางไปเกาหลีครั้งนี้ บอกได้เลยว่าไปเพื่อแฟนมีตติ้งจริงๆ แบบว่าออกจากเชียงใหม่ 2 ทุ่มครึ่ง วันศุกร์ ถึง กทม. 3 ทุ่มครึ่ง ก็ไปแวะเที่ยวเล่นที่บ้านเพื่อน แล้วก็ออกมาเจอกับพี่โอปอ(พี่ที่ไปด้วยกัน)ตอน ตี 3 ครึ่ง เช็คอินที่สุวรรณภูมิ ตี 5 แล้วก็ลั่นล้า กันจนเกีอบตกเครื่อบิน แบบว่ามัวกินข้าวกันเพลิน แถมไม่พอไม่ดูตาม้าตาเรือไปผิดทางออกอีก -*- ดีนะยังขึ้นเครื่องทัน แล้วก็ไปถึงอินชอน ราวๆ 4 โมงครึ่ง ของวันเสาร์ เมื่อเช็คอินเข้าที่พักได้ เราก็ไม่ปล่อยเวลาให้เสียไป ออกไปหาของกินกันทันที(แหะๆ จริงๆทริปนี้ เรื่องกินน่าจะเรื่องหลัก แฟนมีตติ้งเป็นของแถม -*-) ไปกินเนื้อย่างร้านประจำแล้วเราก็กลับมาเดินเมียงดงต่อนิดหน่อย แล้วก็หาซื้อขนมกักตุน สำหรับเป็นเสบีงในวันพรุ่งนี้ เพราะเราวางแผนกันแล้วว่า เราจะไปต่อแถวแต่เช้า เวลาลงทะเบียนรับตั๋วคือ บ่ายโมง แต่เราจะไม่ยอมนิ่งนอนใจ เราจะต้องไปให้ถึงก่อน 11 โมง

เช้าวันอาทิตย์ พี่โอปอตื่นก่อน ตอน 7 โมง พอพี่โอปออาบน้ำเสร็จ ดี้ก็ตื่น และเราก็ทำเวลากันได้ดีมาก 8 โมงครึ่ง พร้อมออกเดินทาง... ไปหาอะไรกิน แหะๆ จริงๆแล้วจะต้องไปหาแลกเงิน เพราะเราแลกดอลล่ากันมา และถ้าแลกที่สนามบินมันไม่คุ้มเรทแพงเลยจะเอามาแลกที่ แบล๊กมาร์เก็ทที่เมียงดง ปรากฏว่า พอไปถึงร้านแลกเงิน มันยังไม่เปิดค่ะ เขียนเวลาไว้ว่าวันเสาร์ อาทิตย์ เปิด 10 โมง แว๊กกก จะบร้าตาย ก็เลยตัดสินในหาข้าวกินกัน รอร้านแลกเงินเปิด ก็เข้าร้านๆนึงในเมียงดงนั่นแหละ สั่งผัดปลาหมึกอะไรสักอย่างสำหรับสองคน มาซะพูนกระทะเลย เห็นแล้วแทบช๊อคมันเยอะมาก แต่แล้วสุดท้ายมันน่าแปลกมาก มันหายยยไปหมดเลย แหะๆ บอกได้คำเดียวว่าอร่อย และที่เด็ดกว่านั้น พอกินกันอิ่ม พี่โอปอเริ่มกวาดสายตา สำรวจไปเรื่อย ก้ไปสะดุดกับลายเส้ยเหมือนคนลองปากกาบนกำแพงร้าน แล้วพี่โอปอก็เรียก "ดี้ๆ นั่นอ่านว่า อีทึก ใช่ป่าว" เอ๋ ดี้ก็หันไปพิจารณาดู โอ้วววว ปรากฏว่ามันเป็น ลายเซ้นพี่ทึกค่ะ อยู่บนกำแพง ก็เขียน ทู ชื่อร้าน แล้วก็ อะไรประมาณว่า อร่อยมาก แล้วก็เซ็น และลงชื่อ อีทึก 10.1.2008 ดี้ด้ากันเลยทีเดียวผู้หญิงสองคน ยังใหม่ๆอยู่เลย และก็เป็นช่วงที่เราสองคนมาเกาหลีเมื่อต้นปีอีกต่างหาก ถ่ายรูปกันใหญ่ แอบอายเจ้าของร้านนะ แต่ก็อดไม่ได้ ขอให้เขาถ่ายรูปคู่ให้กับลายเซ็นด้วยอีกต่างหาก ตื่นเต้นอย่างกะได้เจอตัวจริง -*-

พอกินข้าวเสร็จ กลับไปที่ร้านแลกเงิน ปรากฏว่ายังไม่เปิด ดิฉันอยากจะกรี๊ด ไม่เปิดตามเวลาที่แปะไว้ แล้วจะแปะไว้ทำไมเล่า ก็เลยไปกดเงินที่เอทีเอ็มกันมาใส่กระเป๋ากันตายกันไปก่อน ตอนแรกพี่โอปอบอกว่า ไม่กดดีกว่ามั๊ง คงไม่ต้องใช้อะไร ดี้ก็คะยั้นคะยอ กดๆใส่ไปเถอะพี่ มีเงินในกระเป๋าไว้ยังไงก็อุ่นใจกว่า กดเสร็จก็ออกเดินทาง ใช้เวลาประมาณ 1 ชั่วโมง เราก็มาถึงสนามกีฬาโอลิมปิก มาถึง 11 โมงนิดๆ พอมาถึงหน้าสนามกีฬาเท่านั้นแหละ ก็มาเลยของหลอกป้าอย่างเรา ทั้งแท่งไฟ เข็มกลัด ลูกโป่ง มีแท่งไฟแซทเทิ่นขายด้วย ก็อดใจไม่ไหวซื้อมาด้วย แท่งไปธรรมดาก็ซื้อด้วย และในกระเป๋ายังมีแท่งไฟคอนเสิร์ทที่ยังไม่ได้ใช้อีก 1 อัน ตกลงว่าวันนั้นพกแท่งไฟไป 3 อัน 3 แบบ พอถึงเวลาจะใช้ก็เริ่มเลือกไม่ได้ กะจะถือทั้ง 3 อันก็กระไร -*- และพี่โอปอค่ะ ที่ว่าไม่ต้องกดตังค์ก็ได้ ไม่ต้องใช้หรอกมั๊ง คนนี้เลย ซื้อไปเป็นหอบ ทั้งของตัวเองทั้งเอาไปฝาก พริบตาเดียวที่เบิกมาเมื่อกี้เกลี้ยง ฮ่าๆๆๆ

เดินเข้าไปจนถึงสเตเดี่ยมก็เจอเข้ากับป้ายที่ติดที่ทางเข้า ก็เลยถ่ายรูปมาเป็นที่ระลึกเสียหน่อย ตอนที่ไปถึงก็มีคนเริ่มมาต่อแถวกันแล้ว พยายามเล็งดูว่ามีเอฟกะเหรี่ยงชาติเดียวกันบ้างมั๊ย ก็ไม่พบเท่าที่เห็น ก็มีคุณป้าญี่ปุ่น(ป้าจริงๆนะ ไม่ได้พูดเกินจริง) และก็อีกกลุ่มที่คาดว่าเป็นคนจีน แต่ไม่รู้จีนไหน อาจจะไต้หวัน หรือเปล่าไม่รู้ แต่ก็ไม่เยอะอ่ะ เราก็รอไปเรื่อยๆ เอฟเกาหลีก็ทยอยมาต่อแถว เราก็เล็งหาเอฟต่างชาติ สังเกตุได้ว่าน้อย สงสัยจะมาคอนกันไปหมดแล้ว งานนี้เลยน้อยเลย และแล้วเราก็เจอคนไทยอีก 2 คนน้องเหมียวกะน้องเมโมะ ก็เลยแท๊คทีมกันไว้ จนในที่สุดบ่ายโมง กว่าๆก็เริ่มเปิดลงทะเบียน เขาก็แยกแถวให้เลย ของเอฟเกาหลีก็เห็นว่ามีหลายประเภท แต่เราก็ไม่ได้สนใจ สนแค่ว่าเอฟต่างด้าวอย่างเราๆจะให้ไปตรงไหน ก็ไปที่ช่อง Over Sea แบบว่ากลุ่มคุณป้าญี่ปุ่นเข้าไปก่อน ต่อมาก็ 3 สาวจีน และเขาตะโกนเรียก เฮเว เฮเว มาทางนี้ เราก็งงๆ เฮเว นี่มัน อ่าก็นึกได้รีบยกมือ เขาก็ลากเราลัดแถวเด็กเกาเข้ามาต่อ ตอนที่รับตั๋วก็แอบดูรายชื่อของเอฟต่างชาติ น่าตกใจมาก มีแค่หน้ากระดาษ A4 แผ่นเดียว น้อยจริงๆ และก็นับชื่อที่เป็นไทยแลนด์ได้ 11 คน ที่เหลือก็เป็น ญี่ปุ่น และก็จีนเยอะสุด แต่สุดท้ายคนไทยที่ไปจริงๆก็มีแค่ 4 คน ที่เหลือไม่ปรากฏตัว

พี่โอปอลที่กำลังง่วนอยู่กับการ บันทึกภาพ ถุงขาวๆที่หิ้วติดมืออยู่นั่นคือ เสบียง ฮ่าๆๆ

ถ่ายกับป้าย 20080309 SUPER JUNIOR SPECIAL FANMEETING

พอได้บัตรแล้วก็เอามาเล็งบล๊อกที่นั่งกัน ดี้ได้ A-4 16 แต่พี่โอปอที่ลงทะเบียนต่อดี้ได้ A-4 09 เป็นงงค่ะ ทำไมได้ที่ไม่ติดกัน และเหมียวกะ เมโมะ ก็ได้ 14 และ 15 ก็ไม่รู้ทำไงได้แต่งง ทีนี้เราก็ว่างละ ต้องกลับมาเข้าฮอลอีกทีตอน 4 โมง ก็ออกไปหาร้านกาแพนั่งชิวรอ ไปที่โอลิมปิกพลาซ่า อยู่ตรงข้ามกับทางเข้า ก็นั่งกินกันจนพอใจก็เตรียมตัวไปเข้าห้องน้ำเตรียมพร้อม แล้วกลับไปที่หน้าฮอล เดินกลับเข้ามาคราวนี้ตื่นตาตื่นใจ เอฟมากันเต็มแล้ว เราก็ไปเข้าแถวด้านทางเข้าของเราซึ่งอยู่อีกฟากต้องเดินผ่านผู้คนมากมายไป เดินๆไปเริ่มงงกันสายตา เออ ทำไมถึงถูกมองจังนะ เริ่มเหลียวซ้ายแลขวาแล้วก็มาหยุดอยู่ที่เสื้อตัวเอง วันนั้นใส่เสื้อ Super Show ไป ส่วนพี่โอปอใส่เสื้อ SJ Graffity ซึ่งเราก็ใส่กันไปเพราะคิดว่า ใครๆก็ต้องใส่กันแน่เลย เก๋จะแย่ ไปงานเอสเจ ก็ต้องใส่เสื้อเอสเจสิ แต่ไหนได้ กรี๊ด ไม่มีใครใส่เลยยยยย แต่เขาใส่เสื้อฟ้าเอฟกันนะ แต่เท่าที่สังเกตก็ไม่มีใครใส่เสื้อยืดคอนหรือเสื้อกราฟฟิตี้ กลายเป็นแปลกไปเลยซะงั้น -*-

เอฟเข้าแถวรอเข้าฮอล

และแล้วก็ได้เข้ามาในฮอล ขอบอกว่าเขาตรวจเข้มมาก ต้องแสดงตังแสดงบัตรกันตั้งแต่ลงทะเบียนรับบัตร แล้วเขาจะเขียนชื่อเราลงบนตั๋ว และพอเข้าฮอลก็จะถูกตรวจพาสพอร์ตอีกครั้งด้วย งานนี้ฟรีเพื่อเอฟร้อยเปอร์เซ็น ไม่มีตั๋วผี ตั๋วยากูซ่า แต่ขอบอกว่าบัตรเบ่ง ที่นั่งเด็กเส้นน่ะมีอยู่นะ ก็พอไปที่ ที่นั่งบล๊อก A-4 น่ะเป็นบล๊อกของเอฟต่างชาติ จะอยู่ติดเวทีหน้าสุดทางด้านขาว และเราก็ได้คำตอบว่าทำไมเราลงทะเบียนต่อกันแต่ที่นั่งไม่ต่อกัน มันมีการกั๊กที่ไว้ให้เด็กเกาหลี บางกลุ่ม แบบว่าล๊อกกันเห็นๆอ่ะ แบบว่าที่ก่อนหน้าเราโดนล๊อกไปราวๆ 8-9 ที่นั่ง คิดดูดิถ้าไม่โดนล๊อกนะ จะได้เลื่อนแถวขึ้นไปอีก 2 แถวเลยนะนั่น -*- ตกลงว่าที่เบอร์ 16 ของดี้ อยู่ริมสุด แถวที่ 4 เป็นริมที่ยื่นออกมาแบบปราศจากสิ่งกีดขวางข้างหน้า ก็ดีไปอีกแบบ ไม่มีหัวใครบังให้กวนใจ แต่ที่กวนใจสุดๆเห็นจะเป็น การ์ดหน้าเหี้ยมที่เดินกันให้ขวัก แบบว่าไม่มีโอกาศใดๆจะได้ยกกล้องมาแอบถ่ายได้เลย แต่ก็ไม่สนหรอก ไม่สนใจจะถ่ายอยู่ละ แต่ดูผ่านลูกกะตาอย่าเดียวก็บิซี่ซะจนไม่รู้จะเล็งใครก่อนใครหลังแล้ว รักหมีเสียดายลูกคยู~~~ ตอนนี้ก็ได้แต่ลุ้นว่าเมมเบอร์จะเรียงตัวกันออกมาอย่างไร พ่อหมีลูกคยู หม่ามี๊อยู่ด้านขวาสุดๆเลยนะจ๊า อย่าทำให้ผิดหวังน้าาาาา

TBC Soon......