~ Didy's world ~[Super Junior]

ในคอนเนอร์พิเศษของรายการนี้ เป็นช่วงที่ให้สมาชิกซูเปอร์จูเนียร์มาเล่าเรื่องของตัวเองว่ามาเป็นซูเปอร์จูเนียร์ได้อย่างไร โดยทำออกมาเป็นรูปแบบละครวิทยุ

------------------------------------------------------------------------------------------
[We are Super Junior] 20060827 Hangeng Part 1
ฟังเสียงฮันเกิงออนแอร์ในวิทยุ

[ฮันกยองหนุ่มนักเต้นจากแผ่นดินใหญ่ เหินฟ้าสู่เกาหลี]

ฮันกยองแห่งซูเปอร์จูเนียร์ แต่ชื่อจริงๆของเขาคือฮันเกิง
นักศึกษาของมหาวิทยาลัยนาฐศิลป์จีน อยู่เอกการเต้นพื้นบ้านและบัลเล่
ผู้ที่เดินทางมายังเกาหลี เอาล่ะมาย้อนอดีตมาจนถึงวันที่ได้มาเป็นซูเปอร์จูเนียร์กันเถอะ

เพื่อน - ฮันเกิง~~ ทำอะไรอยู่น่ะ ไปกินข้าวกันเถอะ!
ฮันกยอง - อ่า รอเดี๋ยว เดี๋ยวทำนี่อีกนิดเดียวแล้วจะไป
เพื่อน - นี่ นายยังซ้อมเต้นอยู่เหรอ? ไม่เบื่อบ้างหรือไง?
ฮันกยอง - ไม่เบื่อหรอก ก็มันยากนี่~~
เพื่อน - ก็นั่นแหละ... เข้าใจแล้ว แต่ที่เราได้รางวัลในการแข่งขันมาก็เพราะนายนั่นแหละนะ
ยังไงก็เถอะ นายน่ะเยี่ยมมาก! ไม่สิอย่างนี้อันตราย! อันตราย! นี่มันชั่วโมงที่เท่าไหร่แล้ว?

ฮันกยองที่อยู่เอกการเต้นพื้นบ้านของมหาวิทยาลัยนาถฐศิลป์จีน
เพื่อจะได้เป็นนักเต้นที่เยี่ยมยอด เขาเพียรฝึกซ้อมและฝึกซ้อมทุกวันๆ
แม้เพื่อนจะพูดว่าอันตรายก็เถอะ
แต่สำหรับฮัยกยองที่รักการเต้นมาตั้งแต่เด็กๆ มันไม่ใช่เรื่องหนักหนาเลย
และในวันหนึ่ง

เพื่อน - นี่ ฮันเกิง! นายได้ยินเรื่องนั้นยัง?
ฮันกยอง - อะไร?
เพื่อน - เขาว่ากันว่าจะมีการออดิชั่นใหญ่ที่ปักกิ่งน่ะ
ฮันกยอง - ว่าไงนะ? ออดิชั่น?
เพื่อน - อืม~ นายก็รู้จักใช่มะ นักร้องเกาหลีวง HOT น่ะ?
ฮันกยอง - อ่า....วงเกาหลีวงนั้นน่ะเหรอ..ที่จีนดังมานี่
เพื่อน - นั่นแหละ! ก็ต้นสังกัดของวง HOT น่ะเขาจะมาหาคนจีน
เพื่อจะไปเป็นนักร้องที่เกาหลีน่ะ...แล้วฉันว่าจะไปออดิชั่นดูสักที
ไปด้วยกันมั๊ย? นะ นะ ไปด้วยกันนะ?
ฮันกยอง - ฉันเหรอ? ฉันน่ะนะ?
เพื่อน - ช่ายยยย นายน่ะเต้นเก่งจะตาย! ลองดูสักทีสิ!
ฮันกยอง - แต่...ฉันไม่มั่นใจเลย

แล้วฮันกยองก็ได้เข้าออดิชั่นที่ปักกิ่งในปี 2001
HOT นั้นดังในจีนขนาดที่ว่า สำหรับชาวจีนแล้วถ้าพูดถึงเกาหลี
ก็จะนึกถึง กิมจิ และ HOT
ดังนั้นระดับการแข่งขันจึงสูงถึง 3000 ต่อ 1
ทั้งๆที่เป็นคนที่ไม่เคยตื่นเต้นจนสั่งอย่างฮันเกิง
ยังไม่สามารถตั้งสมาธิได้เลยขณะยืนรอเรียกอยู่

เพื่อน - อ่า...นี่ คนเยอะจริงๆเลยนะ ฮันเกิง! นายได้ยินมามั๊ย?
แค่คนที่สมัครเข้ามาออดิชั่นครั้งนี้ก็ 3000 คนแล้ว! 3000 คน!
ฮันกยอง - อืม? อือ ได้ยินมาเหมือนกัน...
เพื่อน - นี่ แล้วทไมนายสั่นอย่างนี้ล่ะ..?
ฮันกยอง - เอ๋? นั่นสินะทำไมสั่นอย่างนี้ล่ะนี่..?
เพื่อน - นี่! นายย่ะใช่ฮันเกิงที่ฉันรู้จักหรือเปล่าเนี๊ยะ? ทั้งๆทีงานแข่งเต้นใหญ่นายไม่เคยสั่นเลยแท้ๆ...
Staff - คนต่อไปคุณฮันเกิง เชิญข้างในห้อง
เพื่อน - นี่ ชื่อนายแล้ว! สู้ๆ!
ฮันกยอง - สวัสดีครับ ผมชื่อฮันเกิงครับ...

ในตอนนั้น ฮันกยองที่ร้องเพลงภษาเกาหลีไม่ได้นั้น
ก็ร้องเพลงที่เป็นเพลงฮิตที่สุดของจีน
แล้วก็เต้นในแบบที่ตัวเองถนัด
และแล้วฮันเกิงก็สามารถผ่านการออดิชั่นสุดหินครั้งนั้นมาได้ราวกับความฝัน
แต่ว่าเพียงแค่ผ่านออดิชั่นแล้วใช่ว่าจะสามารถดีใจได้

ฮันกยอง - แม่ครับ...ผมมีเรื่องจะขอร้อง..
แม่ - อืม..อะไรเหรอ ลองว่ามาสิ
ฮันกยอง - ก่อนหน้านี้ ผมไปลองเข้าออดิชั่นมา แล้วผมก็ผ่านฮะ
แม่ - น..นักร้องเหรอ? อะไรอยู่ๆก็ อ่า นักร้องเหรอ
ฮันกยอง - ครับแม่ ยังไงก็อยากลองทำดูสักครั้งครับ
แม่ - งั้นเหรอ...แต่อยู่ๆก็มาบอกอย่างนี้....
งั้นจะเริ่มทำเมื่อไหร่ล่ะ? จะต้องเริ่มเตรียมทำอัลบั้มตั้งแต่ตอนนี้แล้วเหรอ?

ฮันกยอง - อันนั้นคือว่า....เอ่อ...
แม่ - อะไรล่ะ ...พูดมาสิ
ฮันกยอง - ที่จะทำน่ะ มันไม่ได้ทำที่นี่น่ะฮะ คือจะไปเป็นนักร้องที่เกาหลีน่ะครับ
แม่ - อะไรนะ? เกาหลี?
ฮันกยอง - ครับ แล้วก็ต้องไปเกาหลีน่ะครับ
แม่ - อย่าบอกนะว่า เกาหลี เป็นนักร้องเกาหลี
ฮันกยอง - ก็จะต้องไปเรียนภาษาเกาหลีที่เกาหลี...เรื่องเต้นก็ต้องเรียนด้วยเหมือนกัน
จะต้องไปเกาหลีเพื่อเตรียมตัวน่ะฮะ
แม่ - อะไรนะ? ไม่ได้! ไม่ได้!
ฮันกยอง - แม่~~! ผมอยากลองทำดู...
แม่ - เราน่ะอายุก็ยังแค่ 19 แล้วนี่ต้องไปถึงต่างประเทศ
แล้วยังจะมาบอกว่าไปเพื่อเตรียมตัว? ไม่ได้!
ฮันกยอง - แม่ฮะ! โอกาศแบบนี้มันไม่ได้มีมาอีกเป็นครั้งที่ 2 แล้วนะฮะ! ให้ผมไปเถอะนะฮะ...
แม่ - เราไม่รู้จักใครที่โน่นไม่ใช่เหรอ! มันไม่ใช่ใกล้ๆเลยนะ ไปแล้วก็ไม่ได้เจอหน้าครอบครัว...ไม่ได้!
ฮันกยอง - แม่ฮะ.....

คนในครอบครับต่างคัดค้านฮันกยองอย่างรุนแรง
การจะไปเป็นนักร้องในประเทศที่ไกลจากบ้าน
และสุดท้ายที่ครอบครัวยอมอนุญาติก็เพราะ
ฮันเกิงที่ไม่คิดจะยอมแพ้ ไม่ยอมกินข้าวกินปลาหลายต่อหลายวัน
เพื่อขอร้องและเกลี้ยกล่อมทางบ้าน
แล้วในที่สุด ครอบครัวก็ยอมอนุญาตให้ฮันเกิงไปเกาหลีใต้

-ฉึกฉักฉึกฉัก-
ฮันเกิ ง - แม่ฮะ ผมจะต้องไปแล้วล่ะฮะ เดี๋ยวเครื่องจะขึ้นแล้ว...
ผมไปเกาหลีแล้ว ผมจะพยายามให้เต็มที่ครับ
แม่ - ฮึก ฮึก...อืม กินข้าวเยอะๆนะ แล้วถ้ามีอะไรต้องรีบโทรมาทันทีนะ ฮึก ฮึก
ฮันเกิง - ครับ...แม่ ไม่ต้องห่วงนะครับ...ทุกอย่างจะต้องไปได้ดีฮะ
แม่ - ฮึก ฮึก ดูแลตัวเองนะ

แล้วชายหนุ่มจากแผ่นดินใหญ่ ฮันเกิงก็ขึ้นเครื่องบินลัดฟ้าสู่เกาหลี
ที่สนามบิน ครอบครับของฮันเกิงที่มาส่ง ต่างไม่สามารถกลั้นน้ำตาไว้ได้
ดังนั้นฮันเกิงจจึงต้องกลั้นน้ำตาไว้ให้ได้
ฮันเกิงตั้งมั่นว่า เมื่อใดที่เขาสามารถเป็นนักร้องที่เยี่ยอดของเกาหลี
เป็นที่รู้จักมาถึงเมืองจีน เมื่อนั้นเขาจึงจะยอมหลั่งน้ำตา
ชายหนุ่มนักเต้นจากแผ่นดินใหญ่กำลังก้าวย่างมาสู่ขั้นแรกแห่งการมาเป็นนักร้องเกาหลี

-------------------------------------------------


Korean Text by BABY 동해COM♡ (gksmftlsql)
Japanese Taxt by yume@ http://kr2jp.blog54.fc2.com/
Thai Translation by didy@ LoveU Super Junior
*Take out with full credit