~ Didy's world ~[Super Junior]

ในคอนเนอร์พิเศษของรายการนี้ เป็นช่วงที่ให้สมาชิกซูเปอร์จูเนียร์มาเล่าเรื่องของตัวเองว่ามาเป็นซูเปอร์จูเนียร์ได้อย่างไร โดยทำออกมาเป็นรูปแบบละครวิทยุ

---------------------------------------------
[We are Super Junior] 20060807 Yesung Part 2

[จองอุนชายหนุ่มที่โบยบินจากชอนอันมาสู่โซล]

ผมที่ชอบเครื่องเล่นเพลงมากกว่าหนังสือ ชอบ CD มากกว่าปากกา
แม้แต่เรื่องจะเป็นนักร้องยังไม่เคยคิด แต่.....
ก็ได้เข้าออดิชั่นโดยการผลักดันของแม่
แล้วผมก็ผ่านการออดิชั่นในตำแหน่งที่ 1
การเที่ยวไปเทียวกลับจากชอนอันกับโซลเพื่อฝึกซ้อมนั้น หนักหนากว่าที่คิด
แต่เมื่อนึกถึงพ่อกับแม่ก็ทำให้อดทนมาได้เรื่อยมา

เมื่อสมัยอยู่ม.ปลายปี 3
ยังจำได้ดีวันที่ทำลืมว่าเป็นนักเรียน แล้วพากันดื่มเบียร์ในรถไฟระหว่างทางกลับบ้านกับยุนโฮ

ผมฝึกซ้อมต่อเนื่องอยู่อย่างนั้นหลายต่อหลายปี
ความมั่นใจเต็มเปี่ยมในทีแรก ค่อยๆจมดิ่งลงไปๆ

เพื่อน - พี่ฮะ ผมคงไม่ได้มาที่ห้องซ้อมอีกแล้ว
เยซอง - หือ? หมายความว่าไง?
เพื่อน - นี่ก็ปีที่ 3 แล้ว ก็ได้แค่ฝึกซ้อมเท่านั้น ผมทำไปมากกว่านี้ไม่ไหวแล้ว
เยซอง - มันก็จริง แต่ไม่อดทนอีกสักหน่อยล่ะ ทุกๆคนก็เหมือนกันไม่ใช่เหรอ
เพื่อน - มันก็เป็นอย่างนั้นมา 1 ปี 2 ปี จนมาเป็นปีที่ 3 ผมทนไม่ไหวแล้วล่ะ

เพื่อนๆที่ฝึกมาด้วยกันค่อยๆเลิกไปทีละคนๆด้วยเหตุผลนี้
ไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้ง ที่พยายามพูดให้กำลังใจ แต่คนที่เลิกล้มความตั้งใจไปก็เพิ่มขึ้นๆ
แต่ว่า พอคิดว่าจะเลิกล้มความตั้งใจที่จะเป็นนักร้องสักเท่าไหร่ ผมก็ไม่สามารถเลิกได้

เพื่อน - เฮ้ จองอุน วันนี้สอบเสณ้จแล้วไปคาราโอเกะกันมั๊ย
เยซอง - อ่า ขอโทษ ฉันคง....ไปไม่ได้...
เพื่อน - ทำไมล่ะ? จะไปซ้อมที่โซลอีกแล้วเหรอ?
เยซอง - อืม...ก็หลายๆอย่าง...
เพื่อน - งั้นเหรอ งั้นอาทิตย์หน้า พวกเราจะไปสวนสนุกกัน นายไปได้หรือเปล่า?
เยซอง - อาทิตย์หน้า? เอ... วันนั้นมีคราสเรียนเต้นที่ขาดไม่ได้เสียด้วย....
แม้แต่เรื่องจะไปเที่ยวเล่นกับเพื่อน ก็แทบจะจินตนาการไม่ออก

เพื่อน - พี่ สีหน้าไม่ค่อยดีเลย เมื่อวานไม่ได้นอนเหรอ?
เยซอง - อืม? ก็ต้องซ้อมน่ะ...
เพื่อน - เหมือนคนอดนอนมาหลายวันเลย ตาก็แดง พี่ต้องพักบ้างนะ
แม้แต่วันที่จะได้นอนหลับสบายๆก็ยังไม่มีสักวัน

แล้วมาวันหนึ่ง
แม่ - จองอุน แม่มีเรื่องจะพูดด้วย....
เยซอง - ครับ? อะไรเหรอฮะ?
แม่ - ลูกรู้แล้วใช่มั๊ย ว่าตอนนี้การเงินในบ้านไม่ค่อยจะดี
เยซอง - ครับ
แม่ - กิจการของคุณพ่อ อยู่ๆก็... ตอนนี้ก็ค่อนข้างจะลำบาก...
แล้วก็ ถ้าจะไห้พูดก็....เรื่องจะเป็นนักร้องน่ะ เอาไว้ก่อนดีกว่ามั๊ย?
เยซอง - อะไรนะฮะ?
แม่ - แม่เองก็ลำบากใจที่จะต้องพูดน่ะนะ....แต่....
พ่อ - พ่อก็เหมือนกัน พ่อขอโทษ เพราะพ่อแย่เอง
พ่อขอโทษจริงๆจองอุนที่พ่อทำอะไรให้แกไม่ได้

ในตอนที่การเงินของบ้านแย่ลงอย่างกระทันหัน
เป็นครั้งแรกที่พ่อกับแม่ออกปากให้เลิกที่จะเป็นนักร้อง
แต่ว่า....ไม่ว่าอย่างไรผมก็ไม่สามารถเลิกล้มความตั้งใจได้

เยซอง - แม่ครับ พ่อครับ ผมขอเวลาอีกนิดนะครับ ผมรู้ว่ามันลำบาก
แต่ผมไม่อยากล้มเลิกความตั้งใจตอนนี้ ขอให้ผมลองต่ออีกสักนิดนะครับ นะ?

ที่ตรงนี้ไม่มีคิมจองอุนที่คิดจะเลิก
ผมน่ะมาถึงตรงนี้ได้อย่างไร
ผมน่ะพยายามมามากแค่ไหนจนมาถึงวันนี้

ระยะเวลาในการฝึกซ้อม 5 ปี
เริ่มเข้าบริษัทตั้งแต่อายุ 18 จนอายุได้ 22 ปี
ด้วยความคิดที่ว่า ผมจะจบลงโดยที่ไม่ได้อะไรเลยอย่างนั้นหรือ
ผ่านช่วงเวลาที่ยากลำบากมามากมาย
แล้วโอกาศก็มาถึงผม

เยซอง - พี่อีทึก พี่ได้ยินเรื่องนั้นแล้วใช่มั๊ย
อีทึก - ได้ยินแล้ว~~~
เยซอง - พวกเราจะได้เดบิวเป็น Super Junior จริงๆเหรอ
อีทึก - แน่นอนอยู่แล้ว แต่ว่า ฉันน่ะยังเป็นจองซูอยู่นะ~~

เป็นเรื่องที่เหมือนฝัน
วันที่จะได้เดบิวที่ผมรอคอยกำลังจะเริ่มขึ้น
แต่ว่า...การเตรียมตัวเพื่อเดบิวนั้น ยากเย็นกว่าที่คิดนัก

ครูฝึก - นี่ นี่ เยซอง นายน่ะอยู่ข้างหลังนั่น แล้วเต้นช้ากว่าคนอื่นเขาอยู่สเตปนึงไม่ใช่เหรอ?
เยซอง - ครับ?
ครูฝึก - นายน่ะ คิดว่าคนเยอะ อยู่ข้างหลังนั่นแล้วไม่มีใครเห็นหรือไง? มันมองเห็นทุกคนนะ!
เยซอง - ไม่ใช่อย่างนั้นครับ...
ครูฝึก - ตั้งใจหน่อยสิ! เพลงของพวกนายย่ะ มันเพลงแดนส์นะ แดนส์!
เรื่องเต้นน่ะสำคัญ! นี่ อีทึก! นายน่ะไม่ได้ตั้งใจสอนเยซองใช่มั๊ย นายน่ะ?
อีทึก - ครับ ขอโทษครับ

มันไม่ได้กระทบแต่ตัวผมเอง ทั้งๆที่คนพลาดเป็นผม
แต่กลับทำให้พี่อีทึกต้องมาลำบากแทนผม ไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้ง

แต่ในความยากลำบากเหล่านั้น พวกผม Dance Group 12 คน ก็ได้ถือกำเนิดด้วยเพลง Twin

เยซอง - แม่! ได้ดูผมในทีวีวันนี้มั๊ย?
แม่ - แน่นอนอยู่แล้ว! แม่ดูกับเพื่อนๆแถวบ้าน ลูกชายแม่ขึ้นกล้องสุดๆไปเลย
เยซอง - ฮ่าๆๆ แม่เห็นผมจริงๆเหรอ
แม่ - จริงสิ! ตอนที่แม่ดู แม่ไม่เห็นใครเลยนอกจากลูกชายแม่~~
เยซอง - ฮ่าๆๆ แม่ฮะ เทื่อวานแม่ไปทำอะไรมาฮะ เสียงแม่แหบเสียขนาดนั้น~~

โทรศัพท์ที่โทรหลังจากการออกอากาศครั้งแรก ผมยังจำน้ำเสียงที่ดีใจเสียยิ่งกว่าตัวผมของแม่ได้ดี

แม่ - ลูกชายช้านน~~~ วันนี้คว้าที่ 1 มาได้ ดีใจด้วยนะลูก!!

ไม่ว่ามันที่ U ติดชาร์ตอันดับ 1 หรือแม้จะออกทีวีเพียงแว๊ปเดียว
ก็จะมีแม่ที่คอยเกาะติดทีวีไม่มีพลาด
และพ่อที่เฝ้าดูอยู่เงียบๆ
เพราะว่ามีท่านทั้งสองคน คิมจองอุนจึงได้วิ่งอย่างสุดกำลังในวันนี้

การเริ่มต้นได้เริ่มขึ้นแล้ว แต่หนทางข้างหน้ายังอีกยาวไกล

ผมเส้นเสียงแห่งซูเปอร์จูเนียร์ เยซอง

-------------------------------------------------

Korean Text by ＢＡＢＹ ＬＯＶＥ일품 (iwashi)
Japanese Taxt by yume@ http://kr2jp.blog54.fc2.com/
Thai Translation by didy@ LoveU Super Junior
*Take out with full credit